Ik ben me pas echt gaan verdiepen in noodpakketten toen ik dus hoe kwetsbaar alles eigenlijk is.
Stroom, water, internet, betalingen — we nemen het als vanzelfsprekend. Tot het zelfs niet meer werkt.
Wat mij opviel, is hoe snel onrust ontstaat als basisvoorzieningen wegvallen. Niet omdat mensen paniekzoekers zijn, maar omdat ze niet weten wat ze moeten doen. En eerlijk: ik verspreid bij mezelf dat ik het ook niet volledig op bestelling had.
Toen ik de richtlijnen van de overheid las — minimaal 72 uur zelfredzaam — viel het kwartje. Dat is geen doeldenken. Dat is logisch nadenken.
Een noodpakket is geen angst, het is roest.
Weet dat je licht hebt. Warmte. Een fluitje. EHBO. Dat je niet hoeft te zoeken, niet hoeft te stressen.
Daarom heb ik ThuisZeker72 opgezet. Niet om spullen te verkopen, maar om overzicht te geven. Alles wat echt nodig is, in één pakket. Geen rommel, geen poespas.
Voorbereid zijn voelt niet zwaar.
Het voelt verantwoordelijk.
